What if God was one of us?
Wie mij een beetje kent, weet dat ik me niet zomaar laat raken door een televisieprogramma. Een traan of emotioneel gebrabbel en ik ben vijf zenders verder. Emo-televisie is simpelweg niet aan mij besteed. Maar afgelopen week twitterde ik toch een bekentenis van groots formaat: ik had een traantje gelaten.
Verder lezen? Log eerst in op de homepage of registreer je hier als lid van Puur! Dan kun je nog veel meer archiefartikelen lezen! Ingelogd, maar nog steeds niet te lezen? Probeer F5 eens, dan moet ie het doen!
Je kunt alleen reageren als je lid bent.
Dus log eerst in of meld je aan als lid;
daarna kun je een reactie plaatsen!
|