Teleurstellingen

Als ik nooit had verwacht dat ze zich überhaupt zouden kwalificeren, zou ik nu misschien dolblij zijn geweest met het meedoen aan het EK. Als ik dat dan overal op toepas en me nergens op verheug en mij altijd gelukkig kan prijzen met wat ik wel heb, word ik dan gelukkiger of afgestompt? Zoals Epictetus zegt: ,,Het is beter om te sterven van de honger zonder ongemak of angst, dan om alles te hebben en je ongelukkig te voelen.''

Hagelslagjes van je bord
Sterven zonder ongemak of angst klinkt inderdaad als muziek in de oren. Maar is het niet zo dat wie zich afsluit voor het slechte van het leven zo verbitterd raakt dat ook die muziek niet meer kan klinken? Als we ons van honger willen afsluiten, moeten we stoppen met verlangen naar eten. Dan is er geen feestmaal meer, geen diner met vrienden en geen hagelslagjes die je met je vinger van je bord prikt zodat de chocolade een voor een op je tong smelt. Als we ons van alle slechte dingen in het leven willen afsluiten, moeten we haast zorgen dat we een leven voorstaan dat het leven de moeite niet is.

Mijn gevoel zegt dat het niet zo is. Mijn teleurstelling over het EK bestaat alleen in contrast met het doelpunt tegen de Portugezen, waar ik stiekem heel blij mee was. En zo werkt het in alle andere aspecten van het leven ook. Ik heb twee relaties meegemaakt. Bij het einde van de een was ik opgelucht en onverschillig, maar de relatie waar ik dankbaar voor ben, eindigde met mijn betraande gezicht in een hoofdkussen en een langzaam gelijmd hart.

Juist het koesteren van die momenten, gedragen door een alles overwinnende genade maakt het leven de moeite waard en die mooie momenten nog mooier.
Je zou haast willen dat Epictetus het nog mee zou kunnen maken.

Tekst: Bas Boshuizen
Beeld: DeviantART

Lees hier meer blogs van Bas

Ga terug naar het overzicht