Louie

Je hebt twee soorten mensen:  katten- en hondenmensen. Altijd was ik ervan overtuigd dat ik een hondenmens was. Vier jaar geleden kwam ik voor het eerst bij mijn nieuwe vlam thuis. Zijn moeder had katten. Ik had natuurlijk vooral oog voor die leuke jongen en niet voor zijn huisdieren, dus gaf niet echt aandacht aan die beesten. Sommige waren ook een beetje schuw, echt ‘kattig’, zoals ik katten ook zag; zenuwachtige krengen die onverwachte bewegingen maken en je in één flits helemaal kunnen openhalen met die superscherpe nagels van ze. Nee, ik moest er niks van hebben.

Acht bolletjes wol
Ivo (de naam van de Vlam, met wie ik inmiddels al vier jaar een relatie heb) woonde bij zijn opa, een dorpje verderop. Ook hij had twee katten. Toen zijn moeder ook weer in dat huis kwam wonen, nam ze haar vier katten mee. (Voor de slechte hoofdrekenaars onder ons; dat maakt dus zes katten.) Een paar maanden later kregen twee van die katten (toevallig moeder en dochter) tegelijk een nestje. Vanaf dat moment wist ik het: Ik ben gewoon een dierenmens! Ik houd van honden én van katten. Wat een prachtbeesten zijn het. Acht van die bolletjes wol die daar door de kamer heen banjerden, geweldig!

De meest geweldige zwarte snor
Ik kreeg mijn vriend zover dat ik er eentje mocht houden, wel bij mijn schoonmoeder thuis uiteraard. (Mijn vader is nog steeds overtuigd van zijn ‘hondenmensschap’.) Het was een rood-witte kater en ik noemde hem Louie. Hij was echt anders dan de anderen. Hij kwam in een stuitligging, liep altijd voorop, kon alles het snelst en reageerde alleen op mij. Bijzonder gewoon. Bij het andere nestje zat ook een geweldige lieverd, dus ik kon het niet laten; Ik móést hem houden! Dit keer was het een zwart-witte langharige kat met de meest geweldige zwarte snor: Charlie. Samen waren ze Jut en Jul.

Vorige week werd Louie aangereden. Ik ben er zo ontzettend kapot van. MIJN Louie, MIJN lieve schat is dood. Wat je dan voelt, is echt ongelofelijk. Zoveel verdriet, ik wist echt niet dat dat kon om ‘gewoon maar’ een beest. Sommige mensen zullen het raar vinden, maar ik geloof in de liefde tussen dier en mens. Het is écht iets bijzonders!

Tekst en beeld: Wiep Laurenssen

- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - -
Wie is Wiep?
Wiep is een frisse zangeres uit een klein dorpje met een grote droom en passie voor muziek. Ze is vastberaden om stap voor stap Nederland te veroveren. Alles in haar is overtuigd van wat ze kan en wat ze is; muziek. ,,I will keep on traveling this road ‘till I finally reach my dream, ‘till I'm living and I'm breathing my destiny.” (Christina Aguilera - I Will Be).