Ik herinner me zo ontzettend goed hoe ik me voelde op pakjesavond, oud op nieuw, de nacht dat we op vakantie gingen met de camper, de laatste schooldag voor de zomervakantie of juist weer de eerste lesdag. Het was zo spannend! Als kind had ik er alles voor over om bij mijn beste vriendinnetje te mogen blijven logeren, terwijl ze gewoon naast me woonde. De hele middag in de zon spelletjes spelen en de grootste lol hebben. Gewoon zorgeloos, zoals het hoort.
Fantasiewerelden
Ik moet wel zeggen dat ik nooit een 100% zorgeloos kind ben geweest, ik ben nou eenmaal een denker. Natuurlijk heb je als kind veel meer door dan dat je ouders denken, en je voelt ook wel wat de sfeer of situatie is waar je je in bevindt. Die was bij ons vanaf mijn 11e niet meer zo super, en daarom was ik vaak bij mijn buurmeisje, die dus ook mijn beste vriendin was (en nog steeds is). Daar hadden we echt de beste tijden. We hebben samen hele fantasiewerelden opgebouwd, koekjes gebakken, hutten gebouwd, boeken geschreven en toneelstukken opgevoerd.
Op zoek naar het kind in jezelf
Steeds vaker vraag ik me af; Wat gebeurt er met dat gevoel? Het zorgeloze, waar gaat dat heen? Verdwijnt het gewoon naarmate we meer meemaken en ouder worden? En worden we er wel béter op? Want voor zover ik me kan herinneren, heb ik mijn meest gelukkige momenten toch meegemaakt toen ik een kind was. Natuurlijk zijn er ook super toffe dingen gebeurd sinds ik wat ouder ben, maar alles word zwaarder beladen en er wordt van je verwacht dat je óveral over nadenkt. Je moet elke dag keuzes maken met betrekking tot je toekomst. De kinderen van tegenwoordig zijn naar mijn idee al een stuk minder zorgelozer dan dat ik dat was vroeger. Zo zonde vind ik dat, een kind moet kind zijn! Lekker met barbies en auto’s spelen en lekker buiten verstoppertje en tikkertje doen. Lekker gezond! Conclusie: Ga af en toe op zoek naar het kind in jezelf! (Ik voel me wel een beetje oud nu ik deze column overlees… :)
Liefs.
Tekst en beeld: Wiep Laurenssen


















