Kassameisjes

Een halfje bruin en een zak krentenbollen en verder iets voor de avondmaaltijd. Ondertussen probeert de grootgrutter mij de laatste kerstkransen aan te prijzen voor de helft van de prijs.

Ik beweeg mij nu op weg naar de kassa. De kassa is altijd weer een belevenis in een supermarkt. Welke kassa kies je? De keuze bepaalt welk schepsel je zult aantreffen achter de kassa. Je kunt bij het bepalen van de rij natuurlijk een snelle blik werpen op de creatie erachter . De meeste mensen laten zich niet leiden door het creatuur achter de kassa, maar kiezen de snelste weg naar de uitgang.

Vreemde schepsels
Nu ben ik van nature wel nieuwsgierig naar het schepsel dat mij gaat helpen deze middag. De lengte van de rij is voor mij van minder belang. Ik bedoel, ik ben er nu toch en waarom dan haasten? Kassameisjes zijn vreemde schepsels. Elke keer weer ben ik benieuwd naar het humeur van het meisje. Wat zal deze dag brengen? Is het een meisje dat pas voor de eerste maand achter de kassa zit of zit er een meisje dat er al maanden zit? Langzaam schuif ik naar voren met mijn mandje. Het moment nadert. De klant voor mij is al bezig haar winkelwagentje uit te laden. Ik probeer een glimp van het kassameisje te ontwaren.

In mijn binnenste heb ik een diepe bewondering voor kassameisjes. De meeste zijn min of meer voorgeprogrammeerd. Je bent aan de beurt en alsof je er een muntstuk ingooit begint het te ratelen: ,,Goedemiddag, hebt u een voordeelpas?"  Aan het eind bij het afrekenen begint het opnieuw te ratelen: ,,Spaart u air-miles, wilt u het bonnetje? Een prettige avond nog." Onvoorstelbaar, het lijkt wel een applausmachine uit Noord-Korea.

Eeuwigdurende glimlach
Als de klant voor mij het vriendelijke verzoek krijgt het bankpasje er andersom door te halen,  voel ik een zweem van medelijden. Hoe vaak zou ze dat vandaag al hebben moeten zeggen met die eeuwigdurende glimlach om de mond? Als mijn halfje bruin over de scanner gaat en daarna mijn zakje groenvoer, kijk ik haar nog eens goed aan. Ze ziet er vermoeid uit en ik besluit haar te helpen. Dat wil zeggen, ik ga zeggen dat ik geen kassabonnetje wil en dat ik haar een prettige avond wens. Voordat ik echter mijn mond kan opendoen begint het tegenover mij te ratelen: ,,Kassabonnetje meneer? Een prettige avond." Ik kan een glimlach niet onderdrukken en wens haar hetzelfde voor deze avond. Onverstoorbaar zijn haar ogen alweer gericht op de volgende klant, ik ben inmiddels verleden tijd. Historie, klant nummer 133.

Ik loop de winkel uit en zie het meisje achter de kassa voor de 134e keer vandaag een glimlach tevoorschijn toveren. Kassameisjes, schepsels voor altijd in mijn herinnering gesloten.

Tekst: CORR
Beeld: DeviantArt