Dies

Galakleding, de chique maaltijd  en de hooggespannen verwachtingen vooraf om er een stijlvolle dag van te maken dragen bij aan dit besef. Aloude opvattingen van galantheid worden voor een keer extra naar voren gehaald, vrouwen als ontluikende bloemen, mannen als alles wat aan het beeld van de vrouw in dezen kan bijdragen. Dit gaat op voor de manier van kleden, gesprekken voeren en alle andere handelingen op de dag. 

Corsage
Uiteraard vergt zo’n verjaardagsfeest een gedegen voorbereiding en niet alleen voor de verantwoordelijke commissie. Denk aan het verkrijgen van de juiste outfit voor de avond, corsages en de juiste partner om mee te nemen en je mee te vermaken. Bijzonder om elke weer in de aanloop de verschillende voorbereidingstaferelen te zien en mee te maken. Op een van deze taferelen wil ik nu verder ingaan, namelijk de zogenaamde ‘diesjurkruilparty’.
Dit is een georganiseerde avond waar alle deelnemers een of meerdere galajurken meebrengen en ter ruil aanbieden met het bijbehorende gegiechel en chocoladedingen om het op te leuken.

Ik ben zeer benieuwd op basis van welke argumenten zo’n ruil wordt gesloten en hoe er (niet) gesorteerd wordt op maat en kleur. Wordt er met dobbelstenen gegooid of is het toch vooral een kwestie van naast de persoon gaan zitten die in bezit is van je vooraf ingedachte droomobject? Maar wat me het meest fascineert is de gedachte achter het organiseren van een dergelijke avond. Zoals gezegd is het uiteindelijke idee van de Dies een zorgeloze dag meemaken, zonder je druk te maken over de kosten. Het is ‘not done’ om 2 keer in dezelfde jurk te verschijnen, dus het is het  meest voor de hand liggend om elk jaar iets nieuws aan te schaffen. Maar het is toch elk jaar wel een grote uitgave. De combinatie van toch origineel willen zijn en eigenlijk geen geld uit willen geven wekt creativiteit op en dat uit zich in dit fenomeen. 

Vleugje zakelijke aardsheid
Wat natuurlijk wel blijft is dat jurken herkend gaan worden op de dag zelf en dat dan daarmee de eigenaar of hoe het de persoon vorig jaar stond toch ergens aanwezig is als je de persoon die het aanheeft ziet. Toch vind ik het opmerkelijk dat er aan zo’n sprookjesachtige Diesdag ook voor de vrouw een vleugje zakelijke aardsheid blijft kleven door te komen in een geruilde jurk, terwijl ze de nadelen daarvan op de koop toe neemt. Dit zet ook mij weer met beide benen op de grond en dat vind ik altijd mooi.

Tekst: Bertus Veurink
Beeld: Puur
Lees hier meer columns van Bertus V.